بلغم دو گونه است: بلغم طبیعی و بلغم غیرطبیعی

1-      بلغم طبیعی: بلغمی است که استعداد آنرا دارد به خون تبدیل شود. زیرا که این ماده خوبخود خونی است که هنوز خام و ناپخته است. مزه این بلغم شیرین است، سردی مزاج آن زیاد نیست و در حد سردی خون و صفرا است.

2-      بلغم ناطبیعی: گاهی اتفاق می افتد که بلغم طبیعی شیرین نیست، بطوری که وقتی خون طبیعی با آن می آمیزد مزه خود را از دست میدهد. این بلغم بیشتر بر اثر سرماخوردگی در آب دهان دیده میشود.

از نظر جالینوس، طبیعت برای بلغم شیرین طبیعی اندامی را بعنوان جایگاه تشخیص نداده است که بلغم در آن جای گیرد، در صورتی که برای هر دو نوع خلط سودا و صفرا چنین قالبی آماده است و علتش این است که بلغم نامبرده بخون بسیار نزدیک و مشابه آن است و همه اندامها آن نیازمندند و بایستی در مجرای خون روان باشد.

بلغم ناطبیعی دارای چند حالت است:

  1. 1.      بلغم زائد: که به اشکال گوناگون و به انواع مختلف است و حتی با حس نیز نمیتوان اختلاف آنها را تشخیص داد. این نوع بلغم همان بلغم خلمی (آب بینی) است.
  2. 2.      بلغم بسیار رقیق: اشک
  3. 3.      بلغم های زائدی که با هم محتلف اند ولی در برابر حس همانند می باشند و آن بلغم خام است.
  4. 4.      بلغم بسیار غلیظ که بمناسبت رنگ سپیدش آنرا بلغم گچی گویند. غلظت این بلغم ناشی از آن است که باندازه ای در مفصل ها و مدخلها باقی مانده است که رقتش از بین رفته است و غلظتش باقی مانده است و از هر بلغم دیگر غلیظتر است.
  5. 5.      بلغم شور که گرمترین و خشک ترین بلغمهاست.

هر رطوبت آبکی که بی مزه یا کم مزه است و شور میگردد، علت شوری اش آمیزش اجزای خاکی سوخته و خشک مزاج و تلخ مزه با آن است که در آن هر دو قسمت آبکی و خاکی با هم برابر هستند. هرگاه در این آمیزش سهم بخش خاکی بیشتر باشد، آمیزه مورد نظر تلخ میشود و روی همین اصل است که نمکها بوجود می آیند و آبها شور میگردند. نمک را میتوان از خاکستر و قلیا و نوره و غیر آن بدست آورد. برای این منظور این مواد را در آب میپزند، می پالایند و آب آنقدر جوش می آید تا نمک بسته شود و یا آنرا بحال خود میگذراند تا نمک متبلور گردد. بلغم رقیق و سیال نیز بهمین کیفیت فاقد مزه است و یا دارای مزه کمی است که چیرگی ندارد.

  1. 6.      اگر صفرای خشک با بلغم رقیق در آمیزد و در آن آمیزه مقدار هر دو برابر باشد، شور و گرم میگردد و آنرا بلغم صفراوی می نامند. شوری این بلغم بر اثر عفونت و یا از آمیزه ای است که خود آبکی بوده است. و ما میگوئیم که بر اثر عفونت شور میگردد، زیرا عفونت حالت سوختگی و خاکستر شدن را ایجاد میکند. لیکن آن آبکی که با بلغم می آمیزد نمیتواند به تنهایی بلغم  را شور گرداند و باید علت دیگری وجود داشته باشد.
  2. 7.      بلغم ترش: همانطور که بلغم شیرین دو نوع است و علت شیرینی یا در خود آن و یا انگیزه خارجی است،  بلغم ترش نیز بر دو قسم است: ترشی آن یا بر اثر آمیزش با سودای ترش است و یا ترش بخودی خود در آن پیدا شده است و آن باین ترتیب است که بلغم شیرین و یا بلغمی که در مرحله شیرین شدن است.
  3. 8.      بلغم تلخ گسی: شاید علت تلخی و گسی این بلغم، آمیزش سودای گس با آن باشد. و شاید هم این گسی از آن سبب باشد که بخودی خود بسیار سرد گردیده است.
  4. 9.      بلغم زجاجی: بلغمی است غلیظ و تند و در چسبندگی و سنگینی به شیشه گداخته ای میماند. این بلغم ممکن است ترش باشد و یا بی مزه و چنین بنظر میرسد که غلیظ و بی مزه این بلغم خام باشد یا خام گردد. این بلغم در ابتدا سرد بوده، نگندیده است و با چیزی نیامیخته، بحالت خفگی باقی مانده و غلیظ شده است و سردی آن بیشتر گشته.